Komentarze do wpisu: Kompleksy nago

Przez: Stefan

Stefan — Fri, 08 Feb 2008 12:51:31 +0000

Cholera, ale se zrobiliście jazdę moim kosztem! Ja się tak nie bawię!

Przez: sprawa7

sprawa7 — Thu, 07 Feb 2008 22:51:45 +0000

W podstawówce Stefan siedział dwie ławki przede mną. Byłam wówczas długa, chuda i bez cycków. Nie zauważał mnie, obmacywał inne. Płakałam… Potem spotkałam magistra, który wolał moją chudą dupę od świerszczykowych Lolitek. Bosz…właśnie sobie uświadomiłam jaka jestem szczęśliwa.

Przez: miia1

miia1 — Thu, 07 Feb 2008 21:43:01 +0000

Pragnę wyrazić nieskończone wyrazy wdzięczności dla duetu “zyza&wątroba”, za uleczenie moich kompleksów. Nie straszna mi już własna styropianowa dupa, nie straszne mi uzębienie koślawe, ni też zastygła lawa wylewająca się z przyciasnych dżinsów. Każda dioda świecąca mi na czole zdaje się ledwie pryszczem przy nakreślonymi tu ze swadą i głęboką znajomością tematu scenami rodzajowymi. Wiem już dziś, że kiedy czyjaś przywiędła córa dźgnie mnie pilniczkiem do paznokci, Św. Piotr rzeknie mi w niebiesiech -” Miia, jesteś piękna nago!”

Przez: marskość wątroby

marskość wątroby — Thu, 07 Feb 2008 21:41:43 +0000

- Gdzie jest ta zdzira? - Stefan miotał się wściekły - przecież to niesprawiedliwe, że tylko mi się to zdarzyło.
- Odratowali ją - Święty Piotr wytarł uślimtany nos rękawem przybrudzonej szaty - skurczybyki…, ja im dam podwyżki! Tak żeś baranie córkę wychował, że nawet kosy porządnie nie umie ożenić.
- A co ze mną? - Stefan naiwnie spojrzał na niebiańskie wrota
- Wrócisz na ziemię - święty nie żartował - musisz odpokutować to twoje całe zasrane życie.
- Ale jak? - Stefan był bliski płaczu, bo przypomniało mu się trzydzieści lat wpierdzielania tej bryi na obiad
- Będziesz pisał bloga… - Święty Piotr odsunął się od Stefana ze wstrętem - po nocach…

Przez: zyzania

zyzania — Thu, 07 Feb 2008 21:30:31 +0000

Zenobia ocknęła się wśród białych ścian. Fetor dochodzący z sąsiedniego łóżka przypominał dom, ale była najwyraźniej w obcym miejscu.
- Gdzie jestem? – zapytała koślawą staruszkę poruszającą się z pampersem przy balkoniku.
- W niebie ha ha ha…- zaśmiała się bezzębna kostucha.
W tej chwili pojawił się lekarz w plamiastym kitlu, przypominającym zaspermiały podkoszulek Stefana – Ma pani szczęście, że ten kozik był długości połowy pani cyca…